No.37 หันหน้าเข้าหากัน

หันหน้าเข้าหากัน

ยิ่งวันเรายิ่งหันหน้าออกจากกัน เราเร่งรีบ เราหลีกเลี่ยงการคุย เราก้มหน้าส่งข้อความ เราคุยกันน้อยลง เรามีโลกส่วนตัว

แม้เมื่อเราต้องคุยกัน เราก็คุยแต่เรื่องของตัวเอง เราไม่ต้องการฟังเรื่องของผู้อื่น ใจเราก็ห่างกัน

แล้วความทุกข์ ความเศร้า ความกลัดกลุ้ม ความเครียด ปัญหาต่างๆที่อยู่ในใจเรา ใครบ้างจะรับรู้

ขอเพียงแค่มีคนที่อยู่ตรงหน้าเราอย่างแท้จริง เปิดใจรับฟังเราทุกเรื่องอย่างเท่าเทียมไม่ตัดสิน เพียงเท่านี้เราก็พอใจ โปร่ง โล่ง และปิติ

ขอเพียงแค่มีพื้นที่ปลอดภัย ให้เวลากับเราได้พูดระบายสิ่งที่อยู่ในใจ และมีคนพร้อมที่จะรับฟังเราอย่างตั้งใจ ไม่ตัดสิน

เราสามารถเปลี่ยนแปลงโลกนี้ได้ เมื่อเราหันหน้าเข้าหากัน รับฟังกัน แบ่งปันความฝัน ความหวัง ความหวาดกลัวของกันและกัน

การเปลี่ยนแปลงสำคัญๆจะเกิดขึ้น เมื่อผู้คนเริ่มต้นสนทนากันอย่างลึกซึ้ง จริงจังและจริงใจ

รักจากหมอคิม

7 กันยายน 2561