No.204 ปัญญาเปลี่ยนชีวิต

No. 204

ปัญญาเปลี่ยนชีวิต

ปราชญ์ชาวฝรั่งเศส 3 คน มาติเยอ ริการ์ พระสายวัชรญาณ, อเล็กซองด์ร โจแลง นักปรัชญา และ คริสตอฟ อังเดร จิตแพทย์ ได้มาอยู่ร่วมกันเพื่อสนทนาเกี่ยวกับเรื่องชีวิต เป็นเวลา 9 วัน เพื่อกลั่นความรู้ ประสบการณ์ และปัญญาญาณ จนกลายมาเป็นหนังสือเล่มนี้

• ไม่ใช่ความทุกข์ที่ทำให้เราเติบโต แต่เพราะการจัดการกับทุกข์นั้นต่างหาก

• หาเวลานั่งเงียบๆริมทะเลสาปสักพัก ถามตัวเองว่า “อยากทำอะไรจริงๆในชีวิต” “อะไรที่สำคัญจริงๆในชีวิต” แล้วปล่อยให้คำตอบนั้นผุดขึ้นมาเองจากก้นบึ้งในตัวเรา

• ก้าวหน้าโดยไม่ต้องผูกมัดกับเป้าหมาย นี่แหละคือความท้าทาย ตัวช่วยที่ดีคือ การถามตัวเองว่า เรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร ที่นี่และเดี๋ยวนี้

• รู้เท่าทันทุกตัวตนของเราที่แสดงออกมา ไม่เย้ยหยัน ไม่ร้องไห้ ไม่เกลียดชัง แต่ให้ยอมรับ และเข้าใจ

• การมีสติ เป็นวิธีทรงพลังที่สุดในการควบคุมอารมณ์ โดยช่วยให้เราถ่างระยะห่างของตัวเราเองจากอารมณ์ได้มากขึ้น ช่วยปรับผลกระทบของอารมณ์ที่มีต่อการมองโลก และต่อความคิดของเราด้วย

• การฝึกสมาธิ ไม่ใช่เป็นการปลีกตัวแยกออกจากโลก แต่คือการเรียนรู้อยู่ร่วมกับโลกอย่างสงบสันติ ท่ามกลางเสียงเอี๊ยดๆกรี๊ดๆ

• อารมณ์ลบ ไม่ต้องฝึก ไม่ต้องสร้าง มันมาเอง แถมจะพัฒนาและทวีความแรงมากขึ้น

• อารมณ์บวก ต้องฝึก ต้องสร้าง ต้องเพียร จึงจะเพิ่มพูน

• หลังจากที่เรารู้จักอารมณ์ทุกรูปแบบแล้ว จงอย่ากลัวอีกต่อไป เพราะอารมณ์เหล่านั้นล้วนดีโดยธรรมชาติ สิ่งสำคัญคือ หลีกเลี่ยงไม่ใช้ในทางไม่เหมาะไม่ควรหรือใช้มันมากเกินไป

• การฟัง เป็นกระบวนการคล้ายกับความอ่อนน้อมถ่อมตนต่อผู้อื่น เป็นของขวัญที่เรามอบแด่ผู้อื่น การฟังที่แท้จริงประกอบด้วย 3 ประการคือ เคารพคำพูดผู้อื่น รับฟังเฉยๆไม่ตัดสิน และความสามารถเข้าถึงอารมณ์ความรู้สึก

• ร่างกายไม่ใช่ภาระ แต่เป็นเครื่องมือสู่ “การตื่นรู้” จงตระหนักว่า หน้าที่ของเราก็คือดูแลร่างกายนี้

• ความทุกข์ ทั้งทางกายและทางใจ เป็นสัญญาณเตือนว่าเราเฉไฉออกจากสมดุล เราต้องกำหนดรู้ หาสาเหตุ ปรับปรุง แก้ไข เพื่อให้ชีวิตดีขึ้น

• เราจะมีเมตตาและช่วยเหลือผู้อื่นได้ ต้องช่วยเหลือตัวเองก่อน ด้วยการทำให้จิตใจสงบ ผ่องใส เบิกบาน

• วัตถุ บุคคล หรือปรากฏการณ์ โดยตัวของมันเองไม่ได้ก่อปัญหา แต่ทว่า “ความยึดติด” ที่เรามีต่อสิ่งเหล่านี้ต่างหาก ที่เป็นตัวก่อปัญหา ยิ่งเรามีสิ่งครอบครองมากเท่าใด เราก็ยิ่งมีทุกข์ยิ่งมีปัญหามากมายกับสิ่งของเหล่านั้น

• ความเสียใจที่เกิดขึ้นบ่อยที่สุด คือ ไม่ได้ทำสิ่งที่ควรทำ บ่อยครั้งที่ชีวิตเรามีสิ่งต่างๆมากมายที่เราไม่กล้าทำ ไม่เข้มแข็งพอที่จะทำ และสิ่งนั้นทำให้เสียใจในระยะยาวยิ่งกว่าความเสียใจที่ได้กระทำอะไรลงไป

• การให้อภัย ไม่ใช่การล้างบาป แต่เป็นการปลดปล่อยตัวเองออกจากความขุ่นข้อง อาฆาต พยาบาท ทำให้จิตใจเบาโปร่งโล่งเป็นอิสระอย่างแท้จริง เพราะความรู้สึกที่เป็นพิษเหล่านี้เป็นอันตรายกับเรา และท้ายที่สุดก็จะทำลายเราเอง

เพื่อนๆครับ เวลาเหลือน้อยแล้ว จะตายเมือไหร่ไม่รู้ เร่งบำเพียรฝึกฝนจิตกันเลยนะครับ

รักจากหมอคิม

13 กรกฎาคม 2563